Kom op, Rijks, jij was toch eenzaamheidsexpert? En nou is het geen probleem?

november 22, 2017

Eenzaamheid is hot

Het is november. Dus eenzaamheid is eh… Ja, hot.

Elk jaar in november weet ik het wel: telefoontjes of ik nog een blik eenzamen kan opentrekken. Voor een interview, een verhaal met een hoog zieligheidsgehalte of desnoods een succesverhaal. Of om als restaurant een leuk gebaar te maken en de kerstmaaltijd voor uit te serveren.

Daarom maar weer een keer: de meeste ouderen voelen zich niet eenzaam, ook niet met de kerstdagen. En hoewel ik de laatste zal zijn die het probleem van eenzaamheid bagatelliseert, wil ik ook niet dat het groter wordt gemaakt dan het is.

Ja, klopt.

Zeer, zeer oude mannen van boven de, pak weg, 95, ja die zijn vaak erg eenzaam.

Vind je het gek? Weet je hoeveel dat er zijn bij jou in de buurt?

Verreweg de meeste mensen, ook ouderen, voelen zich niet extreem eenzaam.

Nee, ik maak het probleem niet kleiner dan het is. Alleen duidelijker, hoop ik.

Eenzaamheid is wel een probleem.

Voor kinderen, ouders, alleenstaanden, not-so-very-happy singles. Voor moeders die met een kind proberen er het beste van te maken, voor managers die in de kersttijd ontdekken dat ze de band met hun kinderen kwijt zijn door al het gewerk.

Voor meer dan anderhalf miljoen mensen in Nederland is eenzaamheid een probleem dat zij niet meer zelf oplossen. Jong en oud, slim of niet-zo-erg-slim.

Waarom? Omdat eenzaamheid die langer duurt, waar je maar niet van af lijkt te komen, je verandert. Het maakt je steeds minder geschikt voor menselijke omgang. Totdat je zelf de conclusie trekt: mij lukt het niet.

En dat klopt.

Omdat je niet weet hoe je het moet aanpakken en omdat jouw hersenen niet meer meewerken. Misschien heb je het nooit gekund, leuk met anderen omgaan. Misschien heb je het afgeleerd. Hoe dan ook, je moet het weer leren. Maar eerst moeten die hersenen van jou ietsje anders gaan werken. Dat lukt je niet in je eentje.

Daarom heb je hulp nodig van iemand die weet wat er speelt. Die je kan helpen er weer bovenop te komen.

Je snapt wel dat dat eenvoudiger is als je wat jonger bent dan 95.

De moraal: wacht niet tot de kerst om te ontdekken dat je iets aan je eenzaamheid moet doen. Wacht niet tot je oud bent. Wacht niet tot de brand zo groot is dat ie niet meer is te blussen. Zo hot wil je eenzaamheid niet hebben.

Kom in actie.

 

 

 


Gearchiveerd onder:eenzaamheid, hersenen, hersenen, brein, Uncategorized Tagged: eenzaam, eenzaamheid, expert, kinderen, moeders, oud, ouderen

Eenzaamheid is geen ouderenprobleem

november 15, 2017

Hoe veel last ouderen ook kunnen hebben van eenzaamheid: de meeste ouderen voelen zich niet eenzaam en eenzaamheid komt meer dan tien maal meer voor bij mensen die jonger zijn dan 80 jaar dan daarboven.

Het hardnekkige misverstand als zou eenzaamheid een ouderenprobleem zijn, zorgt er voor dat de meeste hulp wordt aangeboden aan ouderen. Het zorgt er ook voor dat er voor jongeren (zowel kinderen, jongvolwassenen als volwassenen) vrijwel niets in de aanbieding is, als het gaat om echte hulp bij eenzaamheid.

Het zorgt er voor dat mensen zich losers voelen als ze last hebben van eenzaamheid: ‘Ik ben toch geen bejaarde…’

Het zorgt er ook voor dat veel mensen met angst en beven opzien tegen de oude dag, omdat ze verwachten zich vreselijk eenzaam te gaan voelen. Onzin. De meeste mensen gaan zich prettiger voelen naarmate ze ouder worden.

Het zorgt er ten slotte voor dat veel ouderen te maken hebben met een stigma: die zal wel eenzaam zijn…

Gebrek aan kennis maakt vaker slachtoffers. Maar hier zijn het er wel erg veel.

Daarom, voor de duidelijkheid:

Eenzaamheid komt voor op elke leeftijd, onder alle bevolkingsgroepen. Wie in andere opzichten ook al een beetje aan de kant zit waar de klappen vallen , heeft met eenzaamheid ook de wind tegen.

Veertig procent van de bevolking, van jong tot oud, voelt zich te veel eenzaam. Tien procent van de totale bevolking voelt zich erg eenzaam. Dat zijn meer dan anderhalf miljoen mensen.

Van alle 65-plussers voelen zich ongeveer 450000 mensen erg eenzaam. Dat zijn er veel, maar lang geen anderhalf miljoen. Bij de 80-plussers wordt het percentage wat groter, dat klopt. Maar zelfs als je veronderstelt dat daar niet tien, maar twintig procent eenzaamheid voorkomt, dan nog gaat het om zo’n 150000 mensen.

Let op:

1.500 000 (naar beneden afgerond) ernstig eenzaam (chronisch eenzaam) totaal in Nederland

450 000 65-plussers ernstig eenzaam (chronisch eenzaam)

1.150 000 mensen die zich chronisch eenzaam voelen, waar nauwelijks hulp voor is. 


Gearchiveerd onder:eenzaamheid, Uncategorized Tagged: doen aan eenzaamheid, eenzaamheid, hulpverlening, oplossing eenzaamheid, ouderenbeleid, sociaal isolement

Als eenzaamheid je probleem is…

november 8, 2017

Nee, ik blog nog steeds niet. Maar dit wil ik wel even delen:

Levensloop Eenzaamheid Informatie Centrum

Eenzaamheid kan op elke leeftijd ontstaan. Afleiding is geen oplossing. Leer ermee omgaan als je jong bent.

Geen idee? Vraag het een deskundige.


Gearchiveerd onder:Uncategorized
Posted in: Uncategorized

Nee, dit is ook geen blog over eenzaamheid, maar…

november 1, 2017

De brief die je nooit schreef Eenzaamheid Informatie Centrum

Eenzaamheid is een rem op creativiteit. En dat heb je juist zo hard nodig om er uit te komen. Zo zit je in een vicieuze cirkel voor je het weet.

 

Vraag hulp.


Gearchiveerd onder:Uncategorized
Posted in: Uncategorized

Nee, ik blog nog steeds niet, maar…

oktober 25, 2017

Apen worden ook gelukkiger als ze ouder worden

Apen worden gelukkiger als ze ouder worden. Net als mensen.

Mensen die zich jarenlang eenzaam voelen worden niet zo oud. Dat scheelt zo maar tien jaar.

Als je je eenzaam voelt, vraag dan hulp. Aan een deskundige. 


Gearchiveerd onder:Uncategorized
Posted in: Uncategorized

Wist jij dit over eenzaamheid?

oktober 18, 2017

Nee, ik blog niet. Maar wist je dit?

 

IMG_20171010_085615


Gearchiveerd onder:Uncategorized
Posted in: Uncategorized

Jeannette Rijks schrijft over eenzaamheid… maar nu even niet

oktober 10, 2017

Coach Jeannette Specialist EenzaamheidEen time-out. Niet van mijn werk, daarmee ben ik altijd bezig.

Vijf jaar lang schreef ik elke week een blog. Ik doe sinds een tijdje wat anders.

Een boek heb ik geschreven. Nu alle op- en aanmerkingen erin verwerken, dan naar de redacteur en dan is het feest.

Misschien dat ik daarna weer ga bloggen. Geen idee.

Eenzaamheid. Zucht.

Langzaamaan dingt het tot grote groepen mensen door dat verbondenheid een basisbehoefte is. En dat we ons eenzaam voelen als er iets in schort.

Niet burnout.

Niet depressief.

Niet post-partum dip.

Maar eenzaam.

En dat je er wat aan kunt doen, ook als je het gevoel hebt dat je alles al hebt geprobeerd. Of als je niet durft. (Dat klopt, dat je niet durft, dat hoort erbij).

Langzaamaan vinden mensen de weg naar Specialisten Eenzaamheid. Niet vergoed, nee. Dus voornamelijk bereikbaar voor mensen met een paar centen.

En voor mensen in gemeenten die hun aanpak steunen.

Zoek je ook hulp, of wil je zelf Specialist Eenzaamheid worden, lees dan meer op de site van Faktor5.

 

 

 

 

 


Gearchiveerd onder:Uncategorized
Posted in: Uncategorized

Hoe zou jij het vinden als je probleemloos wist wat je moest doen bij eenzaameid?

augustus 14, 2017

Als het je vader aangaat. Of je kind. Je broer of jezelf.

Veel mensen erkennen dat eenzaamheid een groot probleem is. Steeds meer wordt het taboe minder. Steeds meer durven mensen te zeggen dat ze zich te vaak eenzaam voelen. Dat ze meer vrienden wensen. Dat ze hun vrienden vaker willen zien. Maar ook zeggen ze geen idee te hebben hoe je dat aanpakt.

Ik wil wedden dat jij graag wilt weten hoe je eenzaamheid kunt voorkomen. Dan moet ik je teleurstellen. Eenzaamheid hoort erbij. Wie relaties heeft, heeft ook te maken met relaties die ophouden. Elkaar een tijdje niet zien. Of helemaal nooit meer. Dat geeft eenzaamheid, daar helpt geen lieve vader of moeder aan.

Er in blijven hangen, je eenzaam blijven voelen, dat is echt erg. Dat wil je niet. Maar soms gebeurt het ongemerkt.

Ik geef je een paar tips

Als er veranderingen zijn in je leven, of dat nou gaat om leuke dingen of nare, dan zul je merken dat de relaties met mensen om je heen ook veranderen. Voorbeeld: Je bent tien en je moeder gaat samenwonen met haar nieuwe vriend. Je ziet je moeder niet meer zo vaak alleen. Dat is een veranderde relatie. Die man woont in jouw huis. Dat is een veranderde relatie. Je oma komt niet meer bij jullie thuis. Die relatie verandert. Je broertje vindt die nieuwe man in huis cool. Jij niet. De relatie met je broertje verandert. De buurvrouw heeft een bloedhekel aan de nieuwe vriend van je moeder. De relatie met de buurvrouw verandert. Snap je? Zodra relaties veranderen, en dat doen ze steeds, kan dat voelen als een verlies. Dat is niet erg. Je kan best wat hebben. Maar er kan een punt komen waarop je het gevoel hebt dat je te kort komt. Dat voelt als eenzaamheid.

Tip 1. Weet dat eenzaamheid erbij hoort en dat het normaal is

Dan voelt het al minder erg.

Maar daarmee is het natuurlijk nog niet opgelost. Alleen wordt het nu lastig. Want na tip één komt eigenlijk geen tip twee. Omdat ieder mens andere behoeftes heeft. Omdat je iets anders nodig hebt als je 4 bent dan wanneer je 84 bent. Omdat je andere dingen kunt als je in een rolstoel zit dan wanneer je tien bent en een racefiets hebt. Omdat je soms in een berg verdriet zit waar je eerst doorheen moet, voordat je ook maar kunt piekeren over een nieuwe relatie. Als je dat al ooit weer wilt. Omdat het anders is als je bulkt van het zelfvertrouwen, maar je toch eenzaam voelt ondanks je 136 vrienden, dan wanneer je een verlegen meisje bent van dertien jaar. Vooruit dan, toch nog een tip.

Tip 2. Praat erover met de persoon die je het meest vertrouwt

Gooi het open. Als je jezelf hoort praten kom je verrassend vaak tot een goed voornemen om er wat aan te doen. En zo niet, dan kan de ander je hopelijk helpen om een stap in de goede richting te doen. OK. Nu ik toch bezig ben, dan ook een laatste tip.

Tip 4. Als eenzaamheid langer duurt dan een jaar

of je hebt er al je hele leven last van, dan is het tijd voor goede, deskundige hulp. Laat je niet verleiden de raad op te volgen om eens fijn onder de mensen te komen, want daar ga je jouw oplossing niet vinden. Zoek goede hulp, jouw leven is het waard.

Ik begon mijn verhaal met de vraag hoe jij het zou vinden als je probleemloos wist wat je moest doen bij eenzaamheid. Ik zou willen dat iedereen dat weet en kan. Dat we kinderen leren om te gaan met eenzaamheid, zoals we ze ook leren om te gaan met honger en dorst. Als volwassenen weet je best dat je lichaam meer heeft aan water dan aan wodka. Dat je gezonder wordt van een omelet dan van een suikerklont.

In real life

Zo moeten we ook weten dat je beter een vriend in het echt kunt hebben dan een facebookvriend aan het andere eind van de wereld. Want uiteindelijk gaat het erom dat je er bent voor elkaar. Of dat nu in een intieme relatie is, een vriendschap of als deel van de maatschappij. Dat vraagt nabijheid, inzet, geven om elkaar. Zo moeten we ook beter leren hoe we dat voor elkaar krijgen. Hoe je vrienden maakt en houdt.

Het belangrijkste is dat we weten te voorkomen dat we in eenzaamheid blijven hangen. Want dan redden we het niet meer zonder hulp. Maar als het je toch overkomt, is hier hulp. In een programma van acht weken. Simpel. Nou ja, het was niet simpel om te maken, maar voor jou is het best makkelijk te doen. Dus als jij wilt weten hoe je van die eenzaamheid af komt, dan is dit een programma voor jou.

En als je je zorgen maakt om een ander, dan weet je: praat erover. Eenzaamheid aanpakken is makkelijker dan je denkt. De stappen er naar toe, die zijn vaak het lastigst…


Gearchiveerd onder:eenzaamheid, Inspiratie, zelfhulp Tagged: aanpak eenzaamheid, doen aan eenzaamheid, eenzaamheid, oplossing eenzaamheid, tips eenzaamheid

Bekijk dit gratis online college over eenzaamheid

juli 17, 2017

Gebrek aan verbondenheid voelt als leegte

Een leegte die #eenzaamheid heet. Het kan je op elke leeftijd overkomen. Dat is normaal. Pas als het bij je blijft en je er niet aan kunt ontsnappen, dan wordt het een probleem. Een echt probleem.

Kijk en luister naar dit online college en je wordt wijzer.


Gearchiveerd onder:Uncategorized
Posted in: Uncategorized

Existentiële verbondenheid of existentiële eenzaamheid?

juli 12, 2017

Wie zich oriënteert op het onderwerp eenzaamheid komt vroeg of laat de term existentiële eenzaamheid tegen. Existentiële eenzaamheid, het klinkt heel ingewikkeld en het wordt vaak nog ingewikkelder uitgelegd ook. Het existentialisme is een stroming binnen de filosofie. Wie daar meer over wil weten kan terecht bij Nietzsche, Descartes of gewoon bij Wikipedia. Hier praat ik alleen over existentiële eenzaamheid.

Existentiële eenzaamheid

Existentiële eenzaamheid is een gevoel van eenzaamheid dat onoverkomelijk verbonden is met het feit dat je mens bent. In tegenstelling tot de eenzaamheid die je kunt voelen als je iemand mist heeft existentiële eenzaamheid het niet nodig dat je een bepaald persoon mist. Dankzij het feit dat we nu eenmaal bestaan is existentiële eenzaamheid altijd aanwezig. Het is een onvermijdelijk onderdeel van ons mens zijn. Maar dat wil niet zeggen dat we ons erbij moeten neerleggen als we er last van hebben. Helaas hebben veel mensen de overtuiging dat eenzaamheidgevoelens nu eenmaal lijdzaam ondergaan moeten worden, omdat ze bij het leven horen. Dat is triest.

Groei uit verbinding, groei in verbinding

Ieder mens wordt geboren uit de samenvoeging van andere mensen. Geboren worden is een uniek samenwerkingsproces van twee wezens, een samenwerking die ook na de geboorte nog jarenlang door gaat. Je wordt als mens opgevoed en opgeleid om te leren samenleven met anderen. En in die samenleving, door dat samen-gaan-met-anderen, ontwikkelt een mens zich en is er groei mogelijk. Mensen ontlenen hun bestaan aan het bestaan van andere mensen.

De kant van de medaille die vaak niet wordt gezien: existentiële verbondenheid

Wij zijn als mens voorbestemd om met anderen samen te leven. We hebben een ingeboren behoefte, een noodzaak, om het leven vorm te geven samen met anderen. We hebben daarom niet zozeer te maken met een existentiële eenzaamheid als wel met een existentiële verbondenheid met anderen. Het zijn de momenten waarop wij die verbondenheid met anderen niet ervaren die ons pijn doen. Dat gevoel van eenzaamheid is ons noodsignaal. Het laat ons voelen dat we als mens iets tekort komen. Het is een inwendige oproep tot actie: doe er wat aan!

Eenzaamheid als signaal

In plaats van ons neer te leggen bij eenzaamheid en ons lijden te ondergaan kunnen we op een andere manier leren kijken naar eenzaamheid. Die andere manier leert ons luisteren naar onszelf en naar het signaal dat eenzaamheid ons geeft. We hebben het als mens nodig om ons verbonden te voelen met andere mensen en zo met de wereld. Ieder mens heeft ook in dat opzicht eigen behoeftes. Zoals de een aan drie vrienden de handen vol heeft, geeft een ander een feestje voor zijn 30 beste vrienden.

Gepsychologiseerde wereld

We zijn inmiddels allemaal opgevoed met het verschil tussen introvert en extravert. We kennen allerlei psychologische indelingen en geven onszelf en elkaar de nodige etiketten. Maar welk etiket hoort bij; ‘behoefte voelen je te verbinden’? Laat je niet verleiden te zeggen dat dat de term ‘mensen-mens’ is. Wat we een mensen-mens noemen is hooguit iemand die met gemak contacten aangaat en onderhoudt. Een ander is misschien niet zo erg geneigd contact te zoeken, of dat nu wel of niet lichamelijk is. Maar niemand is geen ‘mensen-mens’.

Daarbij kun je verbinding ook nog verschillende manieren uitleggen. Voor de een betekent het lekker stappen met je vrienden, de ander zal zich verbinden aan een God en daarmee intens gelukkig zijn. Voor de een zal verbinden meer te maken hebben met persoonlijk contact in aanraking, voor een ander heeft verbinden meer te maken met een geestelijke verbondenheid. Je hebt, kortom, geen etiket nodig. Ieder heeft verbinding nodig, maar ieder op haar of zijn eigen manier.

Schieten met hagel

Wie zich niet voldoende verbonden voelt met het leven, met anderen, zal dat ervaren als een gevoel van eenzaamheid. Het is in dat geval niet genoeg om in het wilde weg op zoek te gaan naar contact met mensen. Het signaal moet goed begrepen worden. Wie zich eenzaam voelt zal eerst moeten weten waar de persoonlijke behoefte ligt. En als die behoefte bekend is is het vervolgens nodig te ontdekken hoe die behoefte vervuld zou kunnen worden. Dat doe je niet op een achternamiddag. Dat doe je ook niet in drie simpele stappen of met 10 tips tegen eenzaamheid. Goed voor jezelf zorgen betekent ook zorgen dat je verbinding met het leven in orde is. Kennis van wat goed en gezond is voor ons komt ons niet aanwaaien. Daar moet je iets voor doen.

Verbinding leggen tussen mensen vraagt een hoop kennis. Van hoe mensen met elkaar omgaan, van je eigen doelen en drijfveren, van je eigen behoeften en die van anderen. Ken je die dingen niet, dan is het contact met anderen altijd een toevalstreffer. Je drijft als het ware op de oceaan van mogelijke verbindingen en je komt wel of niet aan op een eiland van verbinding. Dat is hoe mensen het doen die zich niet bewust zijn van hun eigen rol in het verhaal. Dat is zoals de meeste mensen het doen: leven met de mensen die je door toeval ontmoet.

Of het een halfje wit is

Raar, dat we allerlei andere dingen wel zorgvuldig uitzoeken, maar onze relaties niet. Een nieuwe telefoon moet aan een stevige set eisen voldoen. Een huis koop je niet zo maar op een saaie zondagochtend. Zelfs voor je brood kies je zorgvuldig je leverancier, of dat nu een super-bakker is in een heel ander stadsdeel, of de Aldi omdat het zo fijn goedkoop is. Je hebt er over nagedacht. Je weet wat je lekker vindt. Maar vrienden ontmoeten we bij toeval. Op het werk. Bij de sport. Nog van school. Op vakantie. Niks mis mee, daar niet van. Maar we tobben wat af met vrienden die eigenlijk niet zo goed bij ons passen. Met partners waar we op uitgekeken zijn. Doordat we eigenlijk maar een beetje in het wilde weg iemand hebben getroffen. Doordat we eigenlijk helemaal niet weten wat we elkaar te bieden hebben, wat we nodig hebben van elkaar en hoe we dat voor elkaar krijgen.

Individualisme

Zelfkennis is daarom de eerste stap als je je leven een richting in wilt sturen van meer verbondenheid, van meer en betere relaties. Er wordt vaak gezegd dat individualisme de pest is voor onze wereld en dat daar de eenzaamheid vandaan komt. Ik moet dat tegenspreken. Eenzaamheid is zo oud als de wereld, maar we gaan het in onze tijd pas zien. Mensen hebben zich altijd al eenzaam gevoeld. Maar ze hadden andere, dringender zorgen. Brood op de plank, bijvoorbeeld. En geld voor een school voor hun kinderen. Pas nu we wat meer gelegenheid hebben ons op andere dingen te richten ontdekken we dat eenzaamheid ons leven veel meer beheerst dan we zouden wensen. Eenzaamheid die we voelen omdat we ons geboorterecht, existentiële verbondenheid, niet ervaren.

Uniek deel van een onontkoombaar geheel

Het wordt hoog tijd dat we de ogen open doen en erkennen dat individualisme ook inhoudt: zelfkennis en kennis van hoe je in de wereld kunt zijn. Dan zul je ontdekken dat je pas in je relatie met die wereld echt jezelf kunt zijn. Ons individualisme is nog niet ver genoeg doorontwikkeld. We steken nu in het stadium waarin we materieel kunnen zorgen voor onszelf. Dat we daarbij volstrekt afhankelijk zijn van anderen valt niet zo op, maar een feit is het wel. Echt individualisme is ook ontdekken, beseffen, weten, dat je een uniek individu bent in een groter geheel, waar je onlosmakelijk deel van uitmaakt. Je plaats vinden daar gaat het om.

Zoeken tot je een ons weegt

Je kunt als je last hebt van eenzaamheid op zoek gaan naar wat voor jou belangrijk is. Naar je drijfveren, je waarden, je voorkeuren, je interessen, je manier van communiceren en wat die jou oplevert. Naar wat jou gelukkig maakt. Daar kun je met gemak tientallen jaren over doen. Als je dat aantrekkelijk lijkt, moet je dat vooral doen. Ik heb het ook gedaan, maar leuk was het niet. Je kunt ook een speciaal programma volgen van twee maanden, waarin je in vier uur per week dat hele proces doorloopt. Ik heb dat programma, die cursus, gemaakt omdat ik het idioot vond dat ieder mens geacht wordt ‘door schade en schande’ allerlei dingen onder de knie te krijgen. Terwijl je veel van die dingen gewoon in een les kunt stoppen.

En dan nu: reclame

Ik heb het programma Creatief Leven genoemd. Omdat dat precies is wat je moet doen: jouw eigen leven op jouw manier vormgeven. Pas als je dat doet, creatief leven, benut je jouw potentieel helemaal. Daardoor voel je je gelukkig. En als jij gelukkig bent, straal je dat uit naar je omgeving. Je maakt anderen dus ook gelukkig. Deze cursus geeft jou alles in handen om je leven een boost te geven. Een nieuwe richting op te sturen.

Je bent al verbonden met alles en iedereen. Die existentiële verbondenheid is er al. Voel je het niet zo? Zorg dan dat jij je leven zo invult dat het jou en de mensen om je heen gelukkig maakt. Waar wacht je nog op? Vraag hulp aan een deskundige en schrijf je in voor een groepscursus of doe het online programma Creatief Leven. Hop!

Jeannette Rijks


Gearchiveerd onder:Creatief Leven, eenzaamheid, geluk, gezondheid, onderwijs Tagged: aanpak eenzaamheid, cursus Creatief Leven, doen aan eenzaamheid, eenzaamheid, online cursus eenzaamheid, oplossing eenzaamheid, tips eenzaamheid, zelf doen aan eenzaamheid. doen aan eenzaamheid