Ouder worden is afscheid nemen. U hebt misschien uw vertrouwde omgeving moeten verlaten, of ziet daar juist zo tegenop. Sommige dingen kunt u eenvoudigweg niet meer. Er is het afscheid van leeftijdgenoten, afscheid van een deel van uw leven. Dat brengt verdriet met zich mee, en gemis. Geen wonder dat het soms allemaal wat somber is.

Zolang u niet werkelijk hulpbehoevend bent zul u het alleen moeten rooien. Dat is niet erg, als je maar weet hoe je het moet doen. We leven in een wereld zonder de verbanden en de steun die ooit zo vanzelfsprekend leken. Vereniging, buurt, familie, kerk, ze zijn verdwenen of losser geworden. Deze wereld stelt andere eisen aan ons. Deze tijd vraagt om nieuwe vaardigheden. Niet moeilijker, maar wel anders. Zorg voor uzelf.

"Ze zeggen vaak: ga toch eens leuk dit of dat doen... maar dat is het niet voor mij.."

Herkent u dat? De kunst is dan om mensen te vinden zoals uzelf. Kom uit uw schulp en laat u zien. Toon uzelf, zodat anderen kunnen zien dat u leuk bent om mee om te gaan. Voor ouderen en mensen die door omstandigheden geïsoleerd zijn wordt heel veel georganiseerd. Probeer het eens. En als u dat echt niet wilt, neem dan zelf initiatief. Bedenk zelf iets, organiseer iets anders, iets nieuws.

Er kan iets anders aan de hand zijn. Veel mensen die last hebben van eenzaamheid isoleren zich omdat ze zich niet 'goed genoeg' voelen. Als eenzaamheid altijd al een zak punt van u is geweest, wordt het er niet beter op als u ouder wordt. Het is dan verstandig om contact op te nemen met een psycholoog. Bespreek wat u dwars zit. Wees open. Grote kans dat u straks met een beter gevoel het leven aan kunt. U bent niet te oud voor therapie. Tot slot: Beweeg! Het is de allersnelste manier om je beter te voelen.