Ter gelegenheid van de Week tegen de Eenzaamheid 2011 organiseerde de Stichting Eenzaamheid.info een gedichtenwedstrijd. We hebben heel wat ontvangen. Een deskundige jury beoordeelde de gedichten. De beste gedichten vind je op deze site. En uiteraard hebben de winnaars persoonlijk bericht gekregen. De ingezonden gedichten zijn hier te lezen, voor zover de auteurs daarvoor toestemming gaven.

De gedichten kunnen je confronteren met je eigen gevoelens. Heb je behoefte aan steun, kijk dan eerst eens hier voor hulp. Stel je prijs op persoonlijk advies, neem dan contact op met behulp van dit formulier.

Einduitslag Gedichtenwedstrijd 2011 Stichting Eenzaamheid.info

De juryleden: (klik op hun naam voor meer gegevens)

Jenny de Bode
Margreet Feenstra
Baukje Koolhaas
Cas de Nood
Anonymus

Het was niet echt moeilijk de winnaars te kiezen. Er waren veel mooie gedichten, maar de juryleden waren het overduidelijk eens. We hebben drie winnende gedichten!

De hoofdprijs gaat naar: Single op salsa (haiku) van Mariska de Groot. Haar gedicht werd door alle juryleden genomineerd!

Uit het juryrapport:

“… de directheid en de heldere, harde omschrijving waarmee eenzaamheid in 3 zinnen is neergezet zonder het woord eenzaamheid te noemen. In 17 lettergrepen omschrijven waar het om gaat, vind ik knap gedaan….”

“Deze subtiele haiku maakt eenzaam zijn heel pijnlijk voelbaar. Al meteen in de eerste twee regels en dan komt die laatste zin er nog eens als een mokerslag achteraan”

“Helder taalgebruik, onsentimenteel en puntig.
Voor mij  de winnaar.”

Single op salsa (haiku)

Ik doe aan salsa

Opdat iemand me vasthoudt

Elke week een uur

De tweede prijs is voor: Op Jezelf door Mirjam den Broeder

Uit het juryrapport:

“Hier is het niet alleen het compacte en het staccato ritme van dit gedicht. Het heeft iets rauws en sobers en koppigs. En juist dat koppige ‘je red het wel…’ maakt eenzaamheid tastbaar voor mij.”

“… een zorgvuldig samengesteld geheel dat de titel helemaal waarmaakt. Goed lopend in ritmisch inzicht en uitstekend qua klankstructuur…”

Op jezelf

als ieder woord
is uitgewist
en je het missen
niet meer mist
je bij het feit
hebt neergelegd:
wat er toe deed
bleef ongezegd

dan blijft er niets
dat leegte vult
en is de kloof
nu onverhuld
je draait je om
en redt het wel:
je blijft je eigen
metgezel

En de derde plaats is voor: Ik zoek door Lisette Maas

Uit het juryrapport:

“… Het gedicht roept een gevoel van isolatie op, een stenen wereld waar behalve de hoofdpersoon uit het gedicht geen andere mensen lijken rond te waren, wat het gevoel van kaalheid en isolatie versterkt. Mooie kale beelden, veel 'showing' en weinig 'telling'...”

Ik zoek

Ik zoek alleen de huizen
Waar niemand meer op me wacht
Ik waak de nacht, mijn laarzen
Strelen straatstenen, zacht
En onhoorbaar, geen woord
Ertegenin, hoor mij

Roep ik zacht

fluisteren heeft geen zin

En ik hoor
slechts de echo’s die herkaatsen
Een stille wind, vang me zacht
Ik voel de straatstenen roepen
vang me, de enige rust
die op me wacht

Ik roep de muren tot mij nader
Geborgenheid doet me geen pijn
Sluit mij af, bewaar me later

Opdat ik niet alleen zal zijn

Eervolle vermeldingen:

Elmas Bolukbasi – Zwart

Uit het juryrapport:

“Dit gedicht voelt als een angstschreeuw. De dichter en diens eenzame angst komen heel nabij.  Aangrijpend en machteloos makend door de eerlijke onbeholpenheid.”

Zwart,
Ik zie helemaal niks het is erg donker hier.
Niemand om mij heen, niemand.
Ik ben bang, bang voor de donker.
Ze zeggen dat ik het licht moet aanzetten, maar waar is het licht ik kan het niet vinden ??

eenzaam !!!

Doof – Susan van der Wiel

Uit het juryrapport:

“In 'Doof' weet ze het begrip miscommunicatie goed neer te zetten. Aardig is dat ze hierbij  ook de vorm van haar gedicht betrekt.”

Doof


Sorry, ik heb je niet goed verstaan.
Wat zeg je?
Nee, ik ben slechthorend
Ik kan het niet volgen, sorry
Wat zei je?
Wil je het nog een keer herhalen?
Sorry, ik heb mijn hoortoestel niet in.
Ik zit aan je verkeerde kant, daardoor versta ik het niet
Nee, ik heb geen idee ik heb de vraag niet verstaan.
Ik ben slechthorend, en namen versta ik meestal heel slecht
Deze telefoon heeft niet zo'n goed geluid. Ik bel zo even terug
Sorry, ik weet het niet.
Wat?
Wat zei je net?

Oh, een grap.

Nu – Erika Mannink

Nu.
( ruwe schets van vier levens )

Het huis is goed. De buurt is leuk. De sfeer okee.
Hij ziet z’n zoons niet veel, hij is niet graag tot last.
Soms kijkt ’ie naar het aantal borden in zijn kast.
Hij telt het mooi servies van vroeger niet eens mee,
maar dan nóg bekruipt hem telkens het idee:
“Toch wel veel aardewerk voor bijna nooit een gast,
nooit eigenlijk.”

Ze wonen samen. Daar is alles mee gezegd.
Zij zorgt voor hem. Schrijft ’s ochtends hoe zijn nachten waren.
Denkt vaak hoe mooi het leven was een aantal jaren.
Nu is zijn lichaam op en zijn geheugen slecht.
Ze kan niet meer met haar gevoel bij hem terecht.
Hij kreeg MS. Was 40. Liet zijn plannen varen.
En daarmee eigenlijk ook de hare.

Ze rijdt wel drie keer op en neer van huis naar bos.
Iedere dag opnieuw en naast haar een retriever.
Ze kijkt wat rond zo op de snelweg. Niemand hief er
vandaag naar haar z’n hand op. En het gros
van de mensen die ze ziet als haar hond los
tussen de bomen loopt, groet liever
niet eigenlijk.

Tussen de regels verdwenen – Rob Haster

Ik ben
tussen de regels
verdwenen
van mijn vingers
en mijn mond
struikelde van de oever
en bereikte niet
het schip
dat naar jou vertrok
ergens drijf ik
ongezien
mijn gelaat
het ongelezen boek
in het niemandsland
van afstand
inhoudsloos verbonden
vriendschapsverzoek
ik ben
tussen de regels
verdwenen
onbeantwoord
wat ik verzend
fluiten in gedruis
slechts één
die mijn gezwegen
woorden
kent

Voor zover de auteurs toestemming hebben verleend om op onze site te publiceren, worden mettertijd alle ingezonden gedichten opgenomen op onze site.